Auto posiadało 2.6 litrowy silnik (sześcio cylindrowy rzędowy, chłodzony wodą, jeden wałek rozrządu w głowicy napędzany łańcuchem), który był pierwszą jednostką oferowaną przez Toyote posiadającą elektroniczny wtrysk paliwa. Moc auta wynosiła 110KM (przy 4800 rpm), moment 184 Nm (przy 2400 rpm). Posiadał napęd na tylne koła. Do wyboru były dwie skrzynie zapożyczone z Celica 5 biegowa manualna lub automatyczna cztero biegowa. Supra miała dobre osiągi 0 - 100 10,2 sekundy a 1/4 mili osiągała po 18 sekundach.

W roku 1982 Toyota wprowadziła drugą generacje Supry (MK II).

Wciąż jednak była ona oparta na konstrukcji Celiki. Zastosowano niezależne zawieszenie wszystkich kół, wyposażonych w szerokie opony 225/60 HR 14 na felgach 14x7, jako opcje oferowano mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu. Zastosowano podobny silnik, co w Celice Suprze z 1981, czyli rzędowy sześciocylindrowy, tym razem jednak miał on pojemność 2,8 litra.

W porównaniu z poprzednim modelem zmieniono głowice. Teraz Toyota miała dwa wałki rozrządu. W początkowym okresie produkcji silnik ten dysponował maksymalna mocą 145 KM przy 5200 rpm) oraz momentem 210Nm (przy 4400 rpm), w 1983 moc zwiększono do 150KM, a w 1986 do 170 KM (przy 5600 rpm). Osiągi Supry to od 0 - 100 9,2 sekundy a 1/4 mili po 17 sekundach

Trzecia generacja Toyoty SUPRA zadebiutowała w 1986 roku. Jest to rok przełomowy dla tego modelu. Toyota decyduje się na promocję modelu SUPRA jako oddzielnej marki. Zrywając dotychczasowe powiązanie z modelem Celica.

Toyota Supra MKIII reklamowana była jako luksusowy pojazd o dynamicznej sylwetce.

Tradycyjnie już posiadał rzędowy sześcio cylindrowy silnik. Początkowo była to 200 konna jednostka wolnossąca. Rok po wprowadzeniu do sprzedaży uzupełniono ofertę o wersje TURBO o mocy 230 KM.

Nowym elementem, nieobecnym w poprzednich modelach był zdejmowany dach typu Targa. Osiągi Supry to od 0 - 100 7 sekund a 1/4 mili po 15,4 sekundach.

Czwarta generacja Toyoty Supra MK IV weszła na rynek w styczniu 1993 radykalnie zmieniając charakter modelu, za którym poszedł awans na model flagowy Toyoty.

Nowy model był zdecydowanie agresywny. Elementem znanym z poprzedniej Supry był zdejmowany metalowy dach typu targa (przez Toyote nazwany Sport Roof).

Napędem nowej Supry był sześcio cylindrowy silnik rzędowy. W obecnym wydaniu miał on pojemność 3 litrów, dwa wałki rozrządu w głowicy i 24 zawory. Wersja wolnossąca dysponowała mocą 220 KM. W 1998 poprzez zastosowanie układu zmiennych faz rozrządu VVT-i podniesiono moc do 265 KM. Wersja turbodoładowana posiadała dwie turbosprężarki, włączane sekwencyjnie tzn. jedna po drugiej (nie jednocześnie).

Wersja wolnossąca posiadała 5-biegową skrzynię manualną, wersja TURBO 6 - biegową sportową skrzynię firmy GETRAG. W obu wersjach silnikowych dostępna była 4 - biegowa skrzynia automatyczna.

Obie wersja posiadały system kontroli trakcji oraz ABS uwzględniający podczas działania promień skrętu - ułatwiało to hamowanie w zakręcie. Hamulce na wszystkich Kolach były wentylowane. W wersji TURBO cztero tłoczkowe zaciski z przodu, dwu tłoczkowe z tyłu. W wersji wolnossącej dwu tłoczkowe z przodu i jedeno z tyłu.

Toyota Supra przeszła delikatny face-lifting w 1997 roku za którym poszło też parę zmian konstrukcyjnych. Supra otrzymała system OBD II oraz nieco zmodyfikowaną 6 biegową skrzynię firmy getrag. Z ciekawostek także system podnoszenia tylnego zawieszenia podczas cofania oraz nowy system kontroli trakcji. Osiągi Supry to od 0 - 100 5.1 sekundy a 1/4 mili po 13.3 sekundach.

Należy też wspomnieć o modelu 2000GT zaprezentowanym w Tokio w 1965 roku. Prekursorze sportowych modeli Toyoty, a Supry szczególnie.

Auto posiadało 6-cylindrowy rzędowy silnik chłodzony wodą z dwoma wałkami rozrządu. Miał on pojemność 1988 cm3 i dysponował mocą 150KM (przy 6600 rpm) oraz momentem 176Nm (przy 5000 rpm). Był on połączony z pięciobiegową skrzynia biegów.

Po raz pierwszy w japońskim samochodzie hamulce na wszystkich kołach były tarczowe. Do nowoczesnych rozwiązań należał mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu.

Toyota 2000GT zapisała się na zawsze w historii motoryzacji jako pojazd wykraczający w przyszłość rozwiązaniami technicznymi, zrywający z opinia o niższości japońskich aut, a ponadto niepozbawiony elegancji i dynamiki.